جاءت و لا اعلم لما جاءت حبيبتى نظرت الى عيناى و اعطتنى قبلة بطعم الزهور و وقفت و انا اراها ترحل اعلم انى انا لن استطيع ان ابقيها هنا فى حضنى الى الابد اعلم انى مجرد لعبة جديدة من العابها انا مجرد حضن تختبىء فى من احزانها تاتينى كما تاتى الى حانة فى قلب الليل تتسلل و انا كالبارمان اعتدت صحبة الغرباء تجلس فى ركن بعيد مظلم يخبىء عنى ملامحها تنتظر حتى يرحل الجميع و تشير الى اقترب فى هدوء و حكمتى تحذرنى ان من ياتون الى الحانات غالبا ما يتركون قلوبهم فى اماكن اخرى .اقتر ب و توقفنى و تطلب منى انا اضع كرسى فى ظهر كرسيها وانا اجلس و ظهرى لها و اعترض بانى لن اراها فتهم بالرحيل ارجوها ان تبقى و يدور بينا الاحاديث و الليل ينسحب من تحت قدمينا و انا اسمع و اسمع كانى لم اسمع كلام من قبل و هى تشكو و تشكو من ان قلبها ليس ملكها و ان الجروح ارهقتها و جاء وقت الرحيل وقفت و طلبت منى الا استدير وقالت انها تعلم انى وحدى استطيع ان انسيها هذا القلب الذى جرحها و فى نشوة غرورى استسلمت اليها واعلنت انى سانسج لقلبها عشق يرد عنها الصقيع و انى ساكون لها فى ليال وحدتها جنى يفعل كل ما تريد ,ارسم خريطة قلبها من جديد. واخذت انتظر ان تاتى كل يوم و نجلس و انا ظهرى لها و تحدثنى و احدثها و يخدر قلبى صوتها يسلبنى عقلى ياخذ كل حكمتى يلقيها فى هوة عميقة بلا نهاية و انا لا ابالى و ترحل و تاتينى و ترحل وكل يوم تقتنص من قلبى نصر جديد تغزو من روحى ركن جديد و انا اعلم و ارى ان صارت هى جنيتى و لكنها لن تحقق لى كل ما اريد فقلبها مازال فى ذلك المكان البعيد و ما انا لا بارمان تاتيه تحت ستار الليل تغيب فى اوهام اخلقها لكى تشفى من مرض لاتريد هى ان تشفى منه و سياتى يوم و لن تعود و سابقى انا هنا وحدى على كرسى ظهره الى كرسى خالى